Z ProLogue One uzyskałem przestrzeń dorównującą, a nawet przewyższającą to, co uzyskałem wcześniej z ponad 3-krotnie droższą tranzystorową końcówką mocy Audioneta. Głośniki znikały w pomieszczeniu, ustępując miejsca świetnie zdefiniowanemu, namacalnemu spektaklowi dźwiękowemu o jakości „3D”. Percepcja głębi, różnicowanie planów, jak również szerokość sceny i precyzja lokalizacji tego systemu zadowoliłyby bardzo wybrednych audiofilów.

Jednak póki co, jakże mógłbym nie zarekomendować tego wzmacniacza! Jednak jeśli jesteście nowicjuszami w świecie lamp i chcecie się zorientować o co w tym wszystkim chodzi – a w dodatku macie ograniczony budżet, a konstruowanie czegokolwiek we własnym zakresie nie wchodzi w grę – to z pewnością trudno mi będzie sobie wyobrazić jak moglibyście się pomylić w przypadku Prima Luny ProLogue One.

Za każdym razem gdy słucham nowego urządzenia, używam moich dwudziestu lub trzydziestu ulubionych utworów, które są w stanie rzeczywiście określić jak coś brzmi. W przypadku ProLogue One łapałem się na tym, że pozwalałem aby każda płyta dotrwała do końca i rozkoszowałem się tym dźwiękiem i jest to chyba największy komplement jaki mogę powiedzieć w odniesieniu do tego wzmacniacza.

Wszystko to prowadzi mnie do jedynego w swoim rodzaju, wypowiadanego raz na kilka lat stwierdzenia. Nie mam innej alternatywy jak przyznać, że PrimaLuna ProLogue One jest od tej chwili moim „referencyjnym wzmacniaczem klasy budżetowej”. Z całym szacunkiem dla rozmaitych brytyjskich i włoskich geniuszy, ten wzmacniacz – według moich uszu – nie ma sobie równych przy cenie detalicznej wynoszącej 799 GPB.